June 18, 2017

"လွတာကိုမွ လိုခ်င္သူ"၁၉ရက္ ဇြန္လ ၂၀၁၇ခုႏွစ္ ဒီလိႈင္းစာေစာင္ အတြဲ(၆) အမွတ္(၂၃)မွ


" မင္းတို့မိန္းမေတြ ဘဲဥႀကက္ဥဝယ္ရင္ ဘာကိုေရြးႀကတာလဲ"
ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ဘဲေခ်းႀကက္ေခ်း မပါတာရယ္ အရြယ္ညီတာေရြးတာပင္ ။ ဘဲေ ခ်းႀကက္ေခ်းေတြ ကပ္ပါလာက ေဆးေႀကာရ အခ်ိန္ကုန္ျပီး အရြယ္မညီက ဟင္းကို ေဝပံုခ်ရခက္သည္။ သူရသည့္ ဥကပိုႀကီးတယ္ ကိုယ္ရတာက ကငယ္တယ္ အျငင္းပြားမေနရေအာင္ ေရြးရၿခင္းလို႔ ေျဖျဖစ္သည္။ တခ်ိဳကေတာ့ စိမ္ေျပနေျပ ေရြးသည္ လူတကိုယ္အႀကိဳက္တမ်ိဴး မဟုတ္ပါလား။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့လက္ကေလးနဲ႔ ဆကာဆကာ ခ်ိန္ၿပီးေရြးႀကသည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေဈးသည္ေတြက ေရစိုအဝတ္ကေလးေတြနဲ႔ ဘဲဥ ၾကက္ဥေတြကို ေသခ်ာေဆးေၾကာ သုတ္သင္ၿပီး ေရာင္းလာၾကသည္။ လွလွပပေလး ေရာင္းတဲ့ဆိုင္က ညစ္ေပၿပီး သဘာဝအတိုင္း ေရာင္းတာထက္ ပိုေရာင္းရသည္။ လူဆိုတာ လွတာကိုမွ လိုခ်င္သူခ်ည့္ မဟုတ္ပါလား။
ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေတာ့ ၾကက္ဥ ဘဲဥကို ေရြးဝယ္ေနၾကတာ မေတြ႔ရသေလာက္၊ သူတို႔ ေဈးႏႈန္း သတ္မွတ္ထားသည့္ အတန္းအစားအလိုက္ အရြယ္အစားမွာ တိုင္းထားသလို ညီေနသည့္အတြက္ ေရြးခ်ယ္ဖို႔ မလိုပဲ လိုခ်င္သည့္ အေရအတြက္သေလာက္ ေျပာဝယ္ၾကတာမ်ားသည္။ သတင္းတပုဒ္မွာ ဖတ္ဖူးသည္။ ၾကက္ေတြကို အစာေကၽြးတာကအစ ကိုယ္အေလးခ်ိန္နဲ႔ အျခားအခ်ိဴးအစားေတြ တညီထဲ ျဖစ္ေအာင္ ေသခ်ာ ေမြးထားၿပီး ဥသည့္ ဥေတြကိုလည္း အေလးခ်ိန္ အရြယ္အစား အတူတူျဖစ္ေအာင္ ဥ ခိုင္းသည့္ စနစ္ျဖင့္ ဥ ကေလးေတြ တညီထဲ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ၿပီလို႔ ဖတ္ရဖူးသည္။ လူေတြအႀကိုက္ကို လိုက္လို႔ လူေတြကဖန္တီးၾကရတာျဖစ္သည္။
" ပန္းေတြက လွလိုက္တာ အစစ္အတိုင္းပဲ၊ အတုလို႔ မထင္ရဘူးေနာ္ တကယ့္အစစ္အတိုင္းပဲ " ဒါကေတာ့ အတုက အစစ္လိုလွေနတဲ့ ပန္းကေလးေတြ၊ ပစၥည္းေလးေတြ ေတြ႔ရင္ ေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကား၊ တခါတေလက်ျပန္ေတာ့ " လွလိုက္တာ အတုလား" တဲ့ သိပ္ကိုလွလြန္းလို႔ အစစ္ဆို အဲဒီေလာက္ မလွႏိုင္၊ တုပထားလို႔သာ ဒီေလာက္လွတာလို႔ ထင္ျမင္ၿပီး ေမးၾကတဲ့ သေဘာ၊ အရင္းစစ္က အတုႏွင့္အစစ္မွာ အစစ္ကိုအတုက လိုက္တုရင္း သူကပိုလွသည့္ သေဘာျဖစ္ေနတယ္လို႔ သံုးသပ္ရေပမည္။ ျမက္ခင္းတု ပန္းတု ဆိုတာေတြက အလွအပအတြက္ ၾကာရွည္ခံေအာင္ တုၾကတာ အျပစ္မဆိုသာေပမယ့္ လူ႔အသက္ကို ထိခိုက္ေစႏိုင္သည့္ အတုမ်ိဴးေတြက် ျပသနာရွိလာေခ်ၿပီ။ ၾကက္ဥအတုတဲ့ တိတိက်က် သတင္းထုတ္တာ တခါမွ မၾကားဖူးေပမယ့္ အတု ရွိသည္လို႔ေတာ့ လူမႈကြန္ယက္ေတြမွာ ပံုေတြတင္တာ ေတြ႔ဖူးရေလသည္။ သနပ္ခါးအတု ဝယ္မိလို႔ တဲ့ ဝယ္ခဲ့မိသူ အမ်ိဴးသမီးေလး တင္ထားတာ ဖတ္လိုက္ရသည္။ ဒါမ်ိဴးက်ျပန္ေတာ့ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာျပီးေရာ ဆိုသည့္ ဝိသမေလာဘစိတ္ေတြ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
သနပ္ခါးႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူသည့္ သစ္ပုေလြလို အျခား အပင္အျမစ္ေတြကို လိမ္ေရာင္းတာက ကိုယ္ည့ံလို႔ ကိုယ္မသိလို႔ ခံရတာဆို ထားပါေတာ့၊ အခုက သနပ္ခါးအတံုးေျပာင္မွာ သနပ္ခါးအေပြးဖတ္ေတြကို ေကာ္ျဖင့္ ေသခ်ာကပ္ထားၿပီး ေရာင္းတာျဖစ္သတဲ့၊ ေသြးလိမ္းၿပီး အဖတ္တခုကြာက်သြားလို႔ အထဲက ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲနဲ႔ ျဖူျဖဴအႏွစ္ေတြ ေတြ႔မွ သိရပါသတဲ့ ကေလးေတြကို လိမ္းေတာင္ လိမ္းေပးၿပီးၿပီလို႔ ဆိုေလသည္။ ဒါမ်ိဴးကေတာ့ လြန္လြန္းလွသည္ ဆိုရမည္။ ရပ္ကြက္ေတြမွာ ေသြးလိမ္းၿပီးလို႔ ကုန္ေနသည့္ သနပ္ခါးတံုးေတြကို လိုက္ဝယ္သည့္သူေတြ ရွိသည္။ သူတို႔က ဆြဲျခင္းေလးေတြနဲ႔ ခ်ိန္ခြင္ကိုင္ၿပီး လိုက္ဝယ္တာ ျဖစ္သည္။ ဘာအတြက္ သံုးသလဲဆို သနပ္ခါးအခဲ လုပ္ဖို႔လို ဆိုေလသည္။ သနပ္ခါးခဲဆိုတာကလည္း သနပ္ခါးအတံုးေတြကို စက္နဲ႔ႀကိတ္ၿပီး လုပ္ၾကတာဆိုေတာ့ လည္း ဟုတ္ေလာက္သည္ေပါ့။ ေရစႀကိဳကေန သနပ္ခါးတံုးေတြ ရန္ကုန္ကို လာေရာင္းသည့္ အမ်ိဴးသမီးႏွင့္ ခင္မင္သြားတဲ့ အခါက သူေျပာျပတာႏွင့္ ဆက္စပ္စဥ္းစားမိသည္။ သနပ္ခါးေတြကို ေတာင္းႀကီးေတြႏွင့္ ထည့္သယ္ရာ ေႀကြက်သည့္ အေခါက္ဖတ္ေတြကို လိုက္ဝယ္သည့္ လူေတြ ရွိသတဲ့၊ သူသနပ္ခါးေရာင္းသည့္ အႏွစ္(၂၀) ကာလအတြင္း အရင္က အေႀကြဆို ႏွေျမာေပမယ့္ လႊင့္ပစ္ရတာရွိသည္။ အခုေတာ့ အေႀကြေရာ ကိုင္းဖ်ားကိုင္းနား အားလံုး ေရာင္းရတယ္လို႔ ဆိုေလသည္။ ဒါ့ျဖင့္ အဆိုပါ အတံုးေတြ အဖတ္ေတြကို ဒီလို လွည့္ဖ်ားေရာင္းဖို႔ လုပ္ၾကေလသလား စဥ္းစားစရာ။
အဆိုပါ သနပ္ခါးေရာင္းသည့္ အမ်ိဴးသမီးေလးႏွင့္ သနပ္ခါးဝယ္သံုးရင္း ခင္မင္ရာက သူရန္ကုန္ေရာက္ၿပီဆိုက တည္းသည့္အိမ္အထိ လိုက္ၿပီး သနပ္ခါးေရြးယူတာ သတိရမိသည္။ ကိုယ္တိုင္လည္း လိမ္း၊ သနပ္ခါးကလည္း အစစ္ျဖစ္သည့္အတြက္ ခင္မင္သူေတြကိုပါ ျပန္ေရာင္းေပးရင္း သနပ္ခါး အစစ္အတု သာမက အႏုအရင့္ အျဖဴေပြး အဝါေပြး၊ ႏွစ္ထပ္ေပြး တထပ္ေပြး၊ ဘယ္ေလာက္ေသြးေသြး ေတာ္ေတာ္ႏွ္င့္ အေပြးမကုန္တတ္သည့္ ေက်ာက္ေပြး၊ ေရႊဘိုႏွင့္ ရွင္မေတာင္ စသည့္ သနပ္ခါးႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ဂုဏ္ေတြကို မ်က္ေစ့ျဖင့္ ၾကည့္လိုက္တာႏွင့္ တန္းသိတဲ့ အထိ ဗဟုသုတရခဲ့သည္။
တရက္မွာ သူတည္းရာ အိမ္သို႔ သနပ္ခါး သြားယူရာ သူက ပန္းခ်ီဆြဲေနတာ ေတြ႔ရသည္။ စုတ္တံ ေသးေသးေလးရယ္ ခြက္တခုထဲက နီနီ အရည္ရယ္ သနပ္ခါးတံုးေတြရယ္ ေတြ႔ေတာ့ တခုခုပဲဆိုကာ သူ႔ကို ဘာလုပ္တာလဲ ေမးမိေတာ့ " လူေတြကလွတာ ႀကိုက္တယ္မဟုတ္လား ဒီေတာ့ လွေအာင္ လုပ္ရတယ္" လို႔ ဆိုေလသည္။ သနပ္ခါးတံုးရဲ့ အေပြးၾကားက ခပ္ေသးေသးလိုင္းေတြၾကားမွာ ရွားေစးကို ေရေဖ်ာ္ထားသည့္ အရည္ကို စုတ္တံျဖင့္ လိုင္းအတိုင္း ဆြဲေပးသည့္အခါ သနပ္ခါးတံုးက ပိုႀကြလာၿပီး အေခါက္ပိုေပၚကာ ပိုလွလာေလသည္။
" ညီမရဲ့ သနပ္ခါးက ရွင္မေတာင္ အစစ္ျဖစ္တယ္၊ ႏုတဲ့အတံုးေတာင္ ေမႊးေနတာ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုလုပ္ရသလဲ ဒီအတိုင္းေရာင္းပါ" လို႔ ေျပာတာကို သူက အခုလို ျပန္ရွင္းျပသည္။
" က်မနဲ႔ ေဈးမွာ ယွဥ္ေရာင္းတဲ့ အမ်ိူးသမီးက ေတာ္ရံုအတံုးကို ရွာေစးေတြတင္ၿပီး ေဈးေခၚေရာင္းတာ အလုအယက္ဝယ္ၾကတယ္၊ က်မ သနပ္ခါးက အစစ္ အမ်ိူးအစားလည္း ေကာင္းေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ရင့္တဲ့ အတံုးေတာင္ သူ႔ကို မယွဥ္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္၊ လာဝယ္တဲ့သူေတြက ဟိုဘက္ဆိုင္မွာ ဒီ႔ထက္လွတယ္ ေဈးကဒီေလာက္မရွိဘူးဆို ေျပာၾကတယ္၊ လူေတြက လွတာႀကိုက္တယ္မဟုတ္လား ဒီေတာ့ က်မလည္း ၾကာၾကာထိုင္ေရာင္းေနရရင္ စားစရိတ္ေနစားရိတ္ ေထာင္းတယ္ ျမန္ျမန္ကုန္ေအာင္ လူေတြအႀကိုက္ လုပ္ေရာင္းရတာပဲ"
သူေရာင္းတာကို လိုက္ၾကည့္တဲ့အခါ ရွာေစးတင္ထားတဲ့ အတံုးေတြက အေရာင္းသြက္တာကို ေတြ႔ရေတာ့သည္။ စိတ္ထဲကေန ခက္တာပဲ လို႔ ဝယ္သူေတြကို အားမလိုအားမရ ျဖစ္ရသည္။ ကိုယ္တိုင္ ေရြးယူတဲ့အခါ ရွားေစးလြတ္တာေတြသာ ေရြးယူၿပီး ျပန္ေရာင္းျဖစ္ေလသည္။ ရွားေစးက အႏၱရာယ္မရွိဖူး ေျပာေပမယ့္ သနပ္ခါးလိမ္းခ်င္လို႔ ဝယ္တာ ရွာေေစးပါတာေတာ့ ဘယ္သူက ႀကိုက္ပါမလဲ၊ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ ရွားေစးသံုးတာ လူေတြႀကိဳက္ေအာင္ လုပ္ရတာလို႔ ဆိုေလသည္။
သူကေတာ့ အစစ္ကို ပိုလွေအာင္ မြမ္းမံသူဆိုေပမယ့္ အစစ္ကေန အတု အျဖစ္ ေရာက္ရသူေပါ့၊ အတုေတြ ေပါသည့္ ေခတ္ ေနာက္အတုတမ်ိဴးက လူမႈကြန္ယက္မွာေတာင္ အေကာင့္တုတဲ့၊ သနပ္ခါးအစစ္ ေရြးရသလို အေကာင့္တုကိုလည္း ေရွာင္ရန္ ေရြးရသည့္ စံ ေတြရွိသည္။ မေရြးလို႔မရ၊ အေကာင့္တုေတြသည္ အဆဲသန္သည္၊ အမုန္းစကားဆိုသည္။ စည္းမရွိကမ္းမရွိ ေျပာခ်င္ရာေျပာသည္၊ အမ်ားသူငါ ၾကည့္သင့္လား ျမင္သင့္လား စဥ္းစားဉာဏ္ မသံုးပဲ ေသြးရဲရဲသံရဲရဲ ပိုးလိုးပက္လက္ ျမင္မေကာင္းသည့္ ပံုေတြ တင္သည္၊ ျဖန္႔သည္။ အတိုခ်ံဳးးက ဝိသမေလာဘသမားထက္ ဆိုးသည့္ ရြံစရာသတၱဝါေတြ ျဖစ္သည္။
ကိုယ္နဲ႔မသိက လက္မခံဆိုသည့္ မူက စာေလးဘာေလးေရးတဲ့အခါ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ဆိုသည့္ အျမင္ကို ထည့္တြက္ရေသးသည္။ ဓါတ္ပံုမပါက လက္မခံ၊ ပံုမပါေသာ္လည္း အျပင္မွာသိသူ လက္ခံ၊ ပံုမပါ အျပင္မွာလည္း မသိေပမယ့္ တဆင့္တဆင့္သိရင္း ျဖင့္ မည္သူမည္ဝါ သိက လက္ခံ၊ ပရိုဖိုင္မပါ အျပင္မွာလည္း မသိ ေဆြမ်ိဴး ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြရဲ့ အသိမိတ္ေဆြ ဆိုက လက္ခံ၊ ဒီလိုျဖင့္ အတု အစစ္ ခြဲရသည္။ အခ်ိဴ႔ဆိုက ဘယ္သူႏွင့္မွ မသိေပမယ့္ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး ကိုယ့္စာေလးေတြ အားေပးေနသူလို႔ သိလာတဲ့အခါပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တေယာက္ေယာက္နဲ႔ ပတ္သက္တာသိလာလို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အတန္ၾကာမွ လက္ခံျဖစ္သည္။ တခ်ိူ႔ အေကာင့္တုေတြက အဆိုပါ ေစာင့္ၾကည့္ဆဲ ကာလမွာပင္ နာမည္ေတြ တမ်ိဳးၿပီး တမ်ိဴး ေျပာင္းသြားတာကို ေတြ႔ေနရေလသည္။ ပရိုဖိုင္က ဓါတ္ပံုကလည္း ကိုရီးယားမင္းသမီး မင္းသားပံုေတြ အမ်ိဴးမ်ိဴး ေျပာင္းေနေလသည္။ အေကာင့္တု စစ္ခြဲႏိုင္ဖို႔ ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြ မ်ားမ်ား ၾကည့္ေပးရမလိုလို၊
အတု အစစ္ ေသခ်ာ ခြဲႏိုင္သည့္ အက်ိဴးဆက္က အရည္မရအဖတ္မရ ေပါက္ကရေတြ မျမင္မေတြ႔ရသည္သာမက ဆဲသံဆိုသံကင္းကာ စက္ဆုတ္ဖြယ္ပံုေတြ တင္တာလည္း မျမင္ရေပ။ လူအမ်ား ဝမ္းနည္းတာကိုပင္ ဝမ္းသာအားရေရးၾကတယ္လို႔ ေျပာသံၾကားရတဲ့အခါ " ေအာ္ ဒီလို ေျပာၾကသတဲ့လား" ဆိုတာ သိရၿပီး ကိုယ့္အေကာင့္ထဲ ဒါမ်ိဴးေရးသူတေယာက္မွမရွိ၊ သိေတာင္မသိ ၊ ဝမ္းနည္းစိတ္မေကာင္း ဆုေတာင္းၾကတာသာ ဖတ္ရတာ ေတာ္ေသးတယ္လို႔ ေတြးမိရင္း ကိုယ့္အေကာင့္ကို ႀကံဖန္ဂုဏ္ယူလိုက္မိေသးသည္။
လူမႈကြန္ယက္က တဆင့္ မိန္းကေလးေတြကို ခ်စ္ႀကိုက္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး လိမ္လည္လည့္ဖ်ားသည့္ အမႈေတြႏွင့္ လူမႈကြန္ယက္ကေန ခ်ိန္းေျခာက္ေနသည့္ အမႈေတြ မ်ားျပားလာေလသည္။ အလွအပဆိုတာကို လူတိုင္းႀကိုက္တာမွန္ေပမယ့္ တကယ္လွတာလား အတု အစစ္လားဆိုတာ ခြဲျခားသိျမင္ႏိုင္ၾကပါေစ ဆုေတာင္းမိသည္။
အဆိုးဆံုးက ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ေတြကို မတန္မရာ သူတို႔နဲ႔ တန္းတူထားၿပီး အရပ္ထဲ ရပ္ျဖစ္သလို ဆဲၾကဆိုၾကတာမွာ အေကာင့္အတုေတြ မ်ားလွသည္။ ကိုယ့္အေကာင့္မွာ ဆဲသူမရွိတာေတာင္မွ သတင္းစာမ်က္ႏွာေတြရဲ့ သတင္းေအာက္က ေကာမန္႔ေတြမွာ ျမင္မေကာင္းေအာင္ ဆဲဆို တိုင္းထြာ ေရးၾကတာ စိတ္ပ်က္စရာျမင္ရသည္။ သည္အေကာင့္ဟာ မည္သူမည္ဝါဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိရင္ေတာင္မွ ကာယကံရွင္ကိုယ္တိုင္ေတာ့ သိမွာပဲမဟုတ္လား ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရွက္သင့္သည္။ သတင္းမီဒီယာေတြကလည္း အဆဲအဆိုေတြကို မဖ်က္ပဲ ထားၾကသည္။ ၾကည့္ရသည္မွာ ညစ္ေပေနသည့္ ပတ္ဝန္းက်င္ႀကီးတခုလို ျဖစ္ေနသည္။ ဆဲေနတာ တိုင္းထြာေနတာကို ျဖဳတ္၊ အေကာင့္ေတြကို လက္မခံ ဆိုကာ ညီညီညာညာ ဝိုင္းက်ဥ္ၾကက အလွႀကိုက္သည့္လူေတြ အတြက္ လွပတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ ျဖစ္လာမွာပင္၊ အေပၚယံအလွကိုမၾကည့္ပဲ သဘာဝအလွကိုၾကည့္ကာ သာယာေအးခ်မ္းသည့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထုဆစ္ၾကပါစို႔။
ခိုင္ခိုင္ေစာလြင္